Metodą podrobienia jest ścisłe naśladownictwo podpisu. W tak nakreślonych konstrukcjach graficznych naturalne nawyki pisarskie fałszerza są z natury rzeczy zredukowane i to w stopniu tym większym im bardziej wiernie odwzorowany jest naśladowany podpis. Ponadto dochodzi zazwyczaj do swoistego rodzaju konfliktu pomiędzy grafizmem podpisu naśladowanego i grafizmem własnym naśladowcy, w następstwie czego mogą pojawiać się i najczęściej się pojawiają przypadkowe elementy graficzne, nie mające odzwierciedlenia w rzeczywistości. Dlatego zidentyfikowanie wykonawcy takiego podpisu jest niemożliwe. W przypadku naśladownictwa stwierdza się liczne nierówności linii wynikłe z częstego zatrzymywania środka pisarskiego. Zaburzeniu może ulegać też naciskowości i nachylenie pisma oraz jego impuls, który zostaje niekiedy zredukowany do swojej najprostszej formy. Jeżeli w ocenie materiałów badawczych ekspertyzy grafologicznej stwierdzono, że podpis zakwestionowany zawiera cechy wskazujące na to, iż został on sfałszowany metodą kopiowania lub naśladownictwa ścisłego, porównanie go z podpisem autentycznym ma na celu ustalenie nie tyle wspólnych cech budowy elementów graficznych, ile różnic w płynności i naciskowości linii. Naciskowość jest czasem jedyną cechą, która ma duże znaczenie dla kwestii oceny, czy podpis zakwestionowany jest autentyczny, czy sfałszowany.
